woensdag 23 maart 2011

Elizabeth Taylor overleden

Actrice Elizabeth Taylor is vandaag op 79-jarige leeftijd overleden. Zij kampte al vele jaren met gezondheidsproblemen.

Elizabeth Rosemond Taylor werd op 27 februari 1932 in Engeland geboren als kind van Amerikaanse ouders die naar Londen waren verhuisd. De groeiende angst voor een wereldoorlog deed haar ouders besluiten terug te verhuizen naar de VS. In haar nieuwe woonplaats Los Angeles vielen haar donkere schoonheid en doordringend blauwe ogen al snel op.

Ze werd een succesvol kindsterretje met films als 'Lassie Come Home' (1943) en 'National Velvet' (1944), over een meisje dat haar paard traint voor een belangrijke wedstrijd. Later slaagde ze erin de overgang naar serieuzere rollen te maken met films als 'A Place in the Sun' en 'Giant', met de rijzende ster James Dean.
Vanaf 1957 werd ze in vier opeenvolgende jaren genomineerd voor een Oscar, onder meer voor 'Cat on a Hot Tin Roof' en 'Butterfield 8', waar ze haar eerste Academy Award voor won.
In 1963 kon ze als eerste actrice ooit het astronomisch hoge bedrag van een miljoen dollar vragen voor 'Cleopatra'. Het kostuumdrama won vier Oscars en was de bestbezochte film van het jaar, maar werd studio 20th Century Fox bijna fataal vanwege het hoge prijskaartje van 44 miljoen dollar.


Behalve een goedgevuld bankboekje hield Taylor nog iets over aan deze film: haar vijfde echtgenoot. Hoewel ze nog getrouwd was met echtgenoot nummer vier, acteur Eddie Fisher (vader van Carrie Fisher, bekend als Prinses Leia uit Star Wars), viel ze voor Richard Burton, die haar geliefde Marcus Antonius speelde. Haar relatie met hem was legendarisch. Vóór Tom en Nicole, vóór Brad en Angelina, waren zij het ultieme showbizzpaar. Samen speelden ze in tien films, waaronder ook 'Who's Afraid of Virginia Woolf'. Taylor kreeg hiervoor haar tweede Oscar.
Langzaam kwam haar huwelijk onder druk te staan, tot het paar scheidde in 1974. Hoewel ze het een jaar later nog eens probeerden, werd ook dat huwelijk na tien maanden ontbonden. Taylor zou nog twee keer trouwen, onder meer met senator John Warner, maar geen van die huwelijken hield zo lang stand als dat met Burton.

Taylors carrière duurde nog drie decennia, maar zou nooit meer de hoogtepunten van de jaren zestig halen. Haar laatste rol in een bioscoopfilm was die van de schoonmoeder van Fred Flintstone in 1994.
Ook zonder kaskrakers bleef Taylor in de spotlight. Ze zette zich in voor de strijd tegen aids nadat haar tegenspeler Rock Hudson aan de ziekte overleed. Ook verdedigde ze vol overtuiging haar vriend Michael Jackson toen die werd beschuldigd van kindermisbruik.
Door haar slechte gezondheid verscheen ze sinds begin deze eeuw steeds minder vaak in het openbaar en waren er al jaren geruchten dat ze stervende was.

dinsdag 15 maart 2011

Dinner show

Mijn vriend had kort geleden op zijn werk 2 VIP kaarten voor de dinner show "Dreams Live" gewonnen! Afgelopen zaterdag hebben we de show bezocht in studio 21 op het Mediapark in Hilversum.
Alhoewel het niet iets is waar ik zelf kaarten voor zou kopen (het concept trekt me niet zo en de prijs al helemaal niet), heb ik toch een érg leuke avond gehad!

We werden rond 18.15 uur ontvangen met een glas champagne en wat hapjes. Rond kwart voor 7 werden we naar onze tafels gebracht. We zaten met nog 4 stellen (collega's van mijn vriend die óók kaarten hadden gewonnen + partner) aan een tafel. Je kon onbeperkt drinken en het werd voortdurend aangevuld. Vóór je er erg in had, was je glas al weer bijgevuld of stond er een nieuw (vol) glas klaar. We kregen 4 gangen te eten en het smaakte prima, vooral het toetje!

Tussendoor werd er een show opgevoerd met veel zang en dans. Gelukkig weinig Nederlandstalige nummers, want daar hou ik over het algemeen niet van. Het podium liep ook tussen het publiek door. Er kwamen op een gegeven moment zelfs danseressen op een aantal tafels dansen! De kostuums en decors waren erg mooi.

De hele avond duurde ongeveer tot middernacht. Hieronder een kort filmpje met een kleine impressie:


dinsdag 8 maart 2011

Postcrossing

Sinds enige tijd doe ik aan Postcrossing. Ik hoorde er voor het eerst van, toen ik een artikel las in het blad "Flow". Het leek me erg leuk, maar het kwam er toen niet van om me er meer in te verdiepen. Enige tijd later werd ik er op het Hobbyjournaal weer aan herinnerd, toen men er in het forum over kreeg. Ik heb toen besloten om me aan te melden.

Wat is Postcrossing? Wel, je schrijft je hier gratis in. Je maakt (maar dit hoeft niet) een profieltekst aan, waarin je kunt vertellen wie je bent en wat voor soort kaarten je het liefste zou willen ontvangen. Hier hoeft men zich overigens niet aan te houden!
Als je nét bent aangemeld, mag je maximaal 5 adressen opvragen om een kaart naartoe te sturen. Dit zijn adressen van mensen over de gehele wereld, die zich ook op Postcrossing hebben aangemeld. Als je een adres opvraagt, krijg je de gegevens via de mail opgestuurd met een registratienummer (beginnend met NL-). Dat nummer moet je altijd op je kaart schrijven, want dit is het nummer dat de ontvanger moet registreren. Pas als er kaarten van jou geregistreerd zijn, kun je zélf kaarten verwachten. Als jij een kaart ontvangt, moet je het registratienummer op de site invoeren en dan kan de verzender weer een kaart van iemand anders verwachten.

Hoe meer kaarten je verstuurd hebt, hoe meer je er zelf mag versturen, maar dit staat allemaal uitgelegd op de site. Het is wel in het Engels.

Het leuke is, dat je verschillende kaarten (én postzegels!!!) van over de gehele wereld krijgt. Je kunt de afbeelding van de verzonden en ontvangen kaarten ook uploaden en je kunt favoriete kaarten aanmerken. Ik merk alleen kaarten als favoriet aan, als ik ze zélf heb ontvangen. Ik zie ook wel dat andere mensen kaarten als favoriet aanmerken die ze op de site voorbij hebben zien komen, maar dat vind ik zelf niet zo leuk om te doen.

Hier volgen een aantal van mijn tot nu toe ontvangen favoriete kaarten:

Kaarten met elfjes.

 
Kaarten met Chinese afbeeldingen.

Kaarten met katten.

Leuk he? Ik heb nog veel meer leuke (en minder leuke, maar ook die worden gewaardeerd!) kaarten gekregen. Als je dit ook wilt ervaren, raad ik je aan om eens op de site van Postcrossing rond te kijken en je daar misschien ook wel aan te melden!